BMW M1 (1978 - 1983)

BMW M1 to pierwsze dziecko firmy BMW Motorsport GmbH a jednocześnie dziadek dzisiejszych M3, M5 i M6. Dziecko rodziło się w bólach. Sportowy dział Bayerische Motoren Werke powstał w roku 1972 a jego zadaniem było sprawne przygotowywanie seryjnych i dostojnych sedanów niemieckiej marki do sportu wyczynowego.

Problem M GmbH polegał jednak na tym, że ta młoda firma nie miała absolutnie żadnych mocy produkcyjnych. Niemcy zaufali więc Włochom i pierwsze M1 miały być produkowane przez Lamborghini. Wybór był czytelny – auto oznaczone kodem E26 miało być niemieckim Ferrari. Piękne auto zaprojektował przecież słynny Giorgio Giugiaro, silnikiem zajęli się inżynierowie BMW a podwozie i karoserię zrobili fachowcy właśnie z Lamborghini. Zbyt piękne, by mogło być prawdziwe? Tak, bo włoska firma z Sant'Agata Bolognese ordynarnie splajtowała.

Niemcy zareagowali błyskawicznie i przenieśli produkcję do Baur w Stuttgarcie. Ramę wykonywano w Modenie w zakładach Marchesiego zaś karoserię (po raz pierwszy i ostatni w historii) w zakładach Giugiaro. Wszystko to trafiało do Stutgartu, gdzie montowano układ napędowy. To jeszcze nie koniec – gotowy samochód trafiał do Monachium. Tam był... rozbierany i składany z powrotem, by na pewno spełniać rygorystyczne niemieckie normy jakości. Cyrk na kółkach.

Produkcja szła prawie pełną parą. E26 zostało z dumą zaprezentowane światu na wystawie samochodowej w Paryżu w 1978 roku, pod nazwą M1. Wzbudził zachwyt. Z jednej strony była to bowiem piękna klinowa linia z deski Giugiaro, z drugiej BMW miało swoje charakterystyczne cechy – m.in. nerki na atrapie chłodnicy. Przód auta był zresztą zaprojektowany przez Francuza, Paula Bracq w 1972 roku. BMW M1 do dziś jest uważane za jedno z najpiękniejszych aut, jednym tchem wymieniane z Lotusem Espritem, Maserati Borą i DeLoreanem.

Pod maską krył się 3,5 litrowy silnik. Pochodził z wyścigowego modelu 3.0 CSL, ale został nieco rozwiercony i zmodyfikowany. Każdy z sześciu cylindrów miał 4 zawory. BMW M1 dysponowało rodziną 277 koni mechanicznych. W połączeniu z lekkim, doskonale wyważonym nadwoziem dawało to świetne sportowe auto, rozpędzające się do setki w 5,5 sekundy. Szkoda, że szefowie nie pozwolili Paulowi Roschemu, konstruktorowi silnika włożyć pod maskę pochodzącej z F1 jednostki V10.

Podwozie miało niezależne zawieszenie każdego z kół i wewnętrznie wentylowane tarcze hamulcowe. Zawieszenie skonstruował Szwajcar, Marc Surer, ówczesny mistrz Europy Formuły 2. Seryjne auto było dzięki temu przygotowane do pokonywania zakrętów z maksymalnym przeciążeniem bocznym o wartości 1G. Pełna para fabryk BMW jednak nie wystarczyła. Aby uzyskać homologację pozwalającą wykorzystać M1 w sportach motorowych wystarczyło zbudować 400 samochodów w dwa lata. Niemcy wyprodukowali jedynie 399 sztuk w 3 lata. W pierwszym roku produkcji udało im się złożyć tylko 79 sztuk! Dodatkowe 56 sztuk wyprodukowano w wersji wyścigowej, w tym 5 z turbodoładowaniem o mocy około 900 koni mechanicznych.

Ten wspaniały samochód trafił idealnie w czas recesji. Przy spalaniu sięgającym 15 litrów na 100 km nie mógł zrobić furory. Tym bardziej, że był o połowę droższy od Ferrari. Ostatnie egzemplarze BMW M1 oferowano klientom z 10% rabatem. Gdyby ktoś wtedy kupił ze dwa na zapas zrobiłby świetny interes. Już niedługo po zakończeniu produkcji używane M1 osiągało ceny sporo wyższe niż nowe kilka lat wcześniej!

Dane techniczne Silnik rzędowy, sześciocylindrowy
Pojemność - 3453 ccm
Moc maksymalna - 277 KM przy 6500 obr/min
Maksymalny moment obrotowy - 330 Nm przy 5500 obr/min
Napęd na tylne koła
Skrzynia biegów - manualna, 5-stopniowa
Długość / szerokość / wysokość - 4360/1842/1140 mm
Rozstaw osi - 2560 mm
Masa własna - 1430 kg
Zawieszenie przód / tył - konstrukcja kratownicowa
Hamulce przód / tył - tarczowe
Opony przód - 205/55 VR16; tył - 225/50 VR16
Przyspieszenie 0-100 km/h - 5,6 s
Prędkość maksymalna - 262 km/h
Średnie zużycie paliwa - 15,3 l/100 km