BMW M5 (1999-2003)

BMW od lat wypuszcza na rynek limuzyny, które bez zbędnych ceregieli można wypuścić na tor wyścigowy a one spuszczą manto niejednemu typowo sportowemu samochodowi. Co odróżnia te auta od "zwykłych" beemek? Niewielka literka M na klapie bagażnika.

Najnowsze BMW M5 ma pod maską 507 koni mechanicznych i na światłach zostawia z tyłu niejedno porsche. Dziś przyjrzymy się nieco starszemu modelowi, sygnowanemu znaczkami E39. To solidna limuzyna o klasycznej, nie tkniętej ręką nowego designera BMW Chrisa Bangle'a, linii. Jej ośmiocylindrowy reaktor produkuje moc porównywalną do stada 400 arabskich ogierów. Te szlachetne zwierzęta żywią się siedemnastoma litrami wysokooktanowej benzyny na każde przejechane sto kilometrów.

Jak na auto używane prezentuje się wyjątkowo atrakcyjnie.
Większość użytkowników nie powie o sowich bolidach złego słowa. M5 ma doskonałe właściwości trakcyjne - znakomicie trzyma się nawierzchni i zapewnia przy tym doskonały komfort jazdy. Ergonomiczne wnętrze mieści wszystko, co w aucie tej klasy się przydaje. Klima, skórzane wykończenie kabiny, komputer z ekranem dotykowym i mnóstwo innych dodatków. Auto ma przy tym tę zaletę, że nie wyróżnia się specjalnie na ulicy. No dobra - nie różni się wiele od innych beemek. Potężną moc i sportowe osiągi mogą zdradzać opony o rozmiarze 245/40 z przodu i 275/35 z tyłu.
Rąbka tajemnicy uchyli także dźwięk wydobywający się spod maski. Według wielu użytkowników jest to jedno z najlepiej brzmiących aut. Po przekręceniu kluczyka rozlega się głuche bulgotanie ośmiu cylindrów.
Przy normalnej jeździe dźwięk nie jest uciążliwy, po wciśnięciu pedału gazu do oporu zmienia się jednak w ryk wściekłego brontozaura i powoduje chwilowe zatrzymanie akcji serca u każdego faceta, w którego żyłach płynie benzyna.

BMW M5 to nie jest Ferrari. Nie jest autem sportowym, choć ma oszałamiające osiągi. Nie jest też superluksusową limuzyną z firaneczkami i barkiem, do której wsiada się w kapciach. To rasowe, potężne auto, stworzone do połykania kilometrów. Szybko przemierza duże odległości, dając nam wygodę, bezpieczeństwo i pewność. Taka naziemna wersja Lufthasy.
Wymieniliśmy zalety, czas na wady. Auto dużo pali - 17 litrów na sto kilometrów to wynik, który wywołuje spazmy i żałosne szlochy większości ekologów.
Ma też tendencje do rdzewienia. Cena - około 20 tysięcy euro też nie jest na pierwszy rzut oka wybitnie atrakcyjna.

Ale za tę cenę dostajemy potężne i solidne auto, które pojeździ jeszcze wiele lat.

+ Dodaj Komentarz Komentarze

Dodaj komentarz

Nick:

Przepisz tekst z obrazka:

Treść: