Toyota Carina E (1992 - 1998)

Mało kto wie, że literka „E” w nazwie tego modelu Toyoty oznacza jej przeznaczenie na rynek europejski.

Od 1957 Carina sprzedawała się znakomicie w wielu krajach (czasem pod nazwą Corona) budując dla Toyoty markę producenta aut niezawodnych, dobrze wykonanych i solidnych. W Europie Cariny były dostępne od ’83 roku, jednak, mimo wysokiej niezawodności, nie zyskiwały wielu entuzjastów ze względu na mało-europejską stylistykę. Wtedy właśnie Japończycy pomyśleli, że należy na Starym Kontynencie zacząć sprzedawać inną Carinę, i tak powstała Carina E.

Europejska produkcja rozpoczęła się w Wielkiej Brytanii a pierwsze egzemplarze opuściły fabrykę w Durnaston i Deeside pod koniec 1993 roku.

Ta średniej klasy Toyota z uniwersalnym stylingiem, aerodynamiczną sylwetką, przestronnym wnętrzem i ogromnym wręcz bagażnikiem (sedan –545 litrów!) zdobyła bardzo wielu nabywców. Po 4 latach produkcji Carina doczekała się faceliftingu. Zmieniono jednak nie tylko zewnętrzną cześć samochodu (światła, atrapa chłodnicy) lecz także konstrukcje silników i wersje wyposażenia.

Toyota Carina E oferowana była w trzech wersjach nadwozia – sedan, liftback i kombi (wagon). Najpopularniejsze silniki to benzynowe 1.6 (107/115 KM), 2.0 (133 KM) i turbodoładowany diesel 2.0 (73/83 KM). Poza Polska sprzedawano także benzynowe odmianę 1.8 (125KM) i 2.0 gti (156/175 KM).
Trzeba zaznaczyć, że już najmniejszy silnik, 1.6 oferuje całkiem dobry stosunek dynamiki jazdy do spalania (V max deklarowane przez użytkowników przekracza 200km/h, przyspieszenie do 100km/h w ok. 11.8 sekundy, spalanie na średnim poziome około 7.5 l)

Najuboższe wersje wyposażeniowe zawierały już wspomaganie i regulację wysokości kierownicy, ABS i napinacze pasów. W wyższych wersjach montowano też elektrycznie sterowane szyby/lusterka, klimatyzację i air bagi.

Legendarna już niezawodność, jaką Carina (wraz z modelem Corolla) wpisały w markę Toyoty sprawiają, że ta limuzyna wciąż cieszy się na naszym rynku sporym zainteresowaniem a i ceny nie należą do najmniejszych.

W 1998 roku zaprezentowano następczynię Cariny E – Toyotę Avensis. Aby jednak nie utracić przyzwyczajonych do wizerunku marki klientów, Avensis pierwszej generacji był autem o mocno konserwatywnej stylistyce (zresztą podobnej do Cariny E). Poprawione wyposażenie, bezpieczeństwo bierne i czynne, a także nowa gama silników zawierająca od 2000 roku silniki VVT-i (z układem zmiennych faz rozrządu) wpłynęły na sukces tego modelu, który zdaje się potwierdzać opinię o Toyotach jako samochodach wysoce niezawodnych i jednocześnie przyjemnych w użytkowaniu.

Bartłomiej Myć

+ Dodaj Komentarz Komentarze

Dodaj komentarz

Nick:

Przepisz tekst z obrazka:

Treść: